Blog || 9 || Neusamandel en controle buisjes

Vrijdag 1 maart

Nina moest zich vandaag om half 8 melden bij het Reinier de Graaf ziekenhuis in Delft. Vandaag werd ze geholpen aan voornamelijk haar neusamandel en controle of haar buisjes nog in orde waren.

 

Toen we ons aanmeldde kregen we direct de vraag of Nina al de zetpil had gehad. Ons was verteld dat per 1 Maart de protocollen veranderd zouden zijn en Nina geen zetpil zou krijgen maar zodra zij op de O.K. was een infuus kreeg met medicijnen.

De zuster die ons hielp, wist niet anders dan de zetpil dus deze moest Nina direct krijgen toen we op de kamer waren. Ook mocht ze zorgen dat ze haar pyjama direct aan had want ze was als 2de aan de beurt. Nina kreeg de zetpil en werd redelijk snel opgehaald voor de O.K.

Ik mocht met haar mee en moest een blauw pak, een haarnetje en schoentjes aantrekken. We werden begeleidt naar de operatiekamer toe en Nina mocht gaan zitten op de operatietafel. Ze kreeg een mondkapje voor haar neus en mond met een vies luchtje eraan. Ademde een paar keer in en voor we het wisten sliep ze al.

Na een minuut of 5 a 7 kwam de K.N.O. arts melden dat haar neusamandel qua grootte wel mee viel, maar dat deze weer was behandeld. Ook vertelde hij dat zij 2 nieuwe buisjes heeft gekregen omdat deze op half 7 hingen en zij anders binnen 2 a 4 maanden weer opnieuw onder narcose moest. Ook gaf hij door dat Nina haar keelamandelen heel groot waren en dat we dit even moesten bespreken met Nina haar eigen K.N.O. arts. Nina was na terugkomst op de uitslaapkamer redelijk snel weer bij en konden we dus snel weer naar het kamertje toe waar oma op ons aan het wachten was.

Nina kreeg een ijsje maar liet deze voor de helft staan. Ook gaf ze vrij snel aan dat haar oren pijn deden en daar kwamen dikke tranen door. In overleg met de verpleegkundige kreeg Nina Diclofenac en moest de pijn snel minder worden. Een uur na de ingreep mochten we naar huis toe en had papa geregeld dat Nina lekker beneden kon liggen op het peuterbed en lekker televisie kon kijken. Dit vond onze prinses natuurlijk wel wat. Ook kreeg ze een aantal cadeautjes. Een ballon, lego friends, knutselpakket van prinsessen en een tekenblok met stiften.

Zaterdag 2 Maart

Ik was zelf aan het werk maar werd gebeld door mijn man dat Nina bloed op haar kussen had en in haar oortje.

Hij zou samen met mijn moeder even contact opnemen met het ziekenhuis. Nina kreeg een oordruppel voorgeschreven met antibiotica erin. Hiermee zou het snel minder moeten worden.

Helaas was dit niet het geval en toen ik thuis kwam, kon Nina nog geen eens meer rechtop zitten of het liep in grote golven haar oortje uit. De SEH gebeld en voor mijn eigen geruststelling mocht ik wel even langs komen met Nina. We waren om half 6 in het ziekenhuis.

Maar omdat hun er kennelijk geen haast achter vonden en het normaal vonden dat er bloed uit haar oor liep, mochten we eerst nog even dik 1,5 uur wachten tot de arts er was. Helaas was dit de arts die haar de dag ervoor geopereerd had. Hij kwam binnen, en begon direct in haar oor, zonder te vragen wat er aan de hand was. Nina raakte volledig overstuur doordat de arts totaal geen rekening ermee hield dat ze pas 4 jaar is. In haar oor bleek een wondje te zitten naast het buisje. En hier kreeg onze dochter de schuld van. “ze heeft zeker met haar vinger in der oor gezeten en zitten krabben” was wat de arts tegen ons zei. Ik ga me op dit blok niet uiten hoe ik me de rest van het bezoek daar gevoelt heb. (de klacht komt nog in ieder geval!).

Nadat het bloed uit der oor gezogen was, er een soort tampon met vette zalf in haar oor gedaan was, kreeg ze een verband er om heen en moesten we een afspraak maken voor dinsdag 5 maart. Verder moest ze maar slapen met haar wintermuts op en rustig aan doen.

Of er blijvende schade is, is nog niet bekend. Nina zei zaterdag en zondag wel dat ze ons minder hoorde met praten. Laten we voor nu maar hopen dat het mee valt uiteindelijk!

Gelukkig hebben we maandagochtend gebeld en kan Nina dinsdag 5 maart terecht en wel bij haar eigen vertrouwende K.N.O. arts.

Mama is trots op jou meisje! Hou van jou tot de maan en terug!

Dinsdag 5 Maart

Och wat was ons meisje op van de zenuwen. Oma zou naar het ziekenhuis komen want mama zag de bui alweer hangen.

In de wachtkamer begon Nina al met dat ze absoluut niet naar binnen wilde bij de dokter. Ze wist dat de dokter aan haar oor zou gaan zitten en was hartstikke bang dat ze weer pijn zou krijgen.

Al gillend en huilend gingen we bij de dokter naar binnen en heeft de dokter gelukkig redelijk snel de tampon/verbandje uit haar oor gehaald. De dokter mocht wel kijken in haar oren maar zonder attributen. 

De buisjes zaten mooi, de keelamandelen waren niet onwijs groot en we moesten aankijken of Nina deze week haar gehoor weer redelijk terug kreeg. Mocht Nina aangeven dat zij ons minder goed blijft horen, dan moeten we contact opnemen met de K.N.O. Arts maar in principe mag ze in Oktober weer terug voor reguliere controle. 

We gaan nu maar duimen dat ons meisje haar gehoor weer volledig terug komt en we weer even wat rust krijgen. Overigens hebben we onze officiele klacht ingediend bij het ziekenhuis naar de dokter die haar afgelopen zaterdag behandeld heeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s